شازده اسدا.. از جنوب تا شمال شرقی

دم دمهای عصر بود که یک سیناد معروف و یک سمند دوست داشتنی به نام نقرابی از بالاهای شهر به سمت پائین شهر سرازیر شدند و قل خوردند و رفتند و رفتند و خیابانهای شلوغ پایتخت را پشت سر گداشتند تا رسیدند به محله ای بنام ” بازار دوّم خانی آباد ” . رفتند دم در خانۀ یکی از دانشجوهای باصفای کامپیوتر ِ تهران مرکز ، زنگ زدند و محمد آمد دم در، سوار شد و دوباره کاروان حرکت کرد تا رسیدند به یکی از ساقی های خانی آباد که توی یک پاساژ بود و خرید مختصری کردند و برگشتند به خانۀ محمد . اما بگم از اینکه چه کسانی این کاروان را همراهی میکردند ، مسلما شازده اسدا.. میرزا بود که داره این ماجرا را برای من تعریف میکند ولی بجز اسدا.. میرزا ، برادرش ، دوستعلی خره (شاهین) ، مرتضی ، ابوذر و عمو نعیم جمع را همراهی میکردند ، فکر کنم عمو کاوه هم همراهشان بود . آخ تا یادم نرفته بگم که جیگرِ شازده اسدا… یعنی آقا مهدی.م هم باهاشون بود . میبینید که اکثر بچه ها بودند و این بخاطر این بود که هنوز واژه “پیچوندن ” کشف نشده بود.

ایندفعه سفره بزرگتر و پررنگتر بود و شازده اسدا… مخلفات بیشتری برای ناخنک زدن داشت ولی بقیه همان زهرماری همیشگی را میریختند تو خندق بلا . چقدر بهشون خوش گذشت ، چند ساعتی گذشته بود و آن وسط یک نفر حسابی گرمش شده بود و دچار استریپ تیز تدریجی شده بود و یک هیکل پشمالوی حال بهم زن را داشت در معرض نمایش میگذاشت. شازده اسدا.. هم که از سر و کول همه بالا میرفت البته بجز برادرش و آقا مهدی.م و عمو کاوه که هنوز سر شوخی را باهاشون باز نکرده بود . از همه بیشتر اسدا..میرزا و دوستعلی خره و عمو نعیم شلوغ میکردند . چیزی که تمام جمع به آن اشراف کامل داشتند این بود که ” شازده اسدا.. میرزا نخورده مست هستش و نزده میرقصه ” .خ

وقتی که همه حسابی توپِ توپ شدند یکی آن وسط سربلند کرد و گفت که ” الان قلیان میچسبه ” و یک آدم خیلی سرخوش و سوته دل هم پیشنهاد پاتوق همیشگی را توی گردنه قوچک داد . نقرابی را شازده اسدا.. میراند و عمو نعیم هم که خیلی حال خوشی نداشت رانندگی سیناد را به عهده محمد گذاشت .

تصور کنید بچۀ خانی آباد با دست فرمان خانی آبادی ، در حالت مستی بخواهد از جنوب شهر تا شمال شرقی شهر را رانندگی کنه ، ترمز سیناد هم بهش مزه داده بود و هی میگفت چه ترمز باحالی ! و حسابی تو اتوبانها مسافرکش بازی در آورد و سپر به سپر ماشینها رفت

آنموقع ها هنوز این اتوبان صیاد شیرازی تا انتها باز نشده بود و فقط تا خروجی میدان حسین آباد باز بود . کاروان پیچید سمت میدان حسین آباد و رفتند که یکهو دوستعلی خره به شازده گفت وایسا که گلاب به رویتان …. . شازده گفت صبر کن از جلوی این مسجد رد بشم چونکه جلوی مسجد چند تا بسیجی جوان که روی صورتشان به تازگی چند تار مو روئیده بود جمع شده بودند . دوستعلی خره گفت باشه ولی تاب نیاورد و دقیقا جلوی مسجد بود که درِ ماشین ِ درحال حرکت را باز کرد و روم به دیوار ، گلاب به روتون تگری جانانه ای زد ، نصفش توی خیابان و نصفش هم توی ماشین و رودری ماشین . همه بسیجی های سلحشور نگاهشان به سمت ماشین برگشت ولی همانطور که دوستعلی خره داشت خیابان را شکوفه باران میکرد ، شازده گاز داد و رفت و چند تا کوچه بالاتر ایستاد تا دوستعلی خره لب و دهانش را بشوره

رسیدند سر گردنه و پیاده شدند ، محمد هنوز سرخوش از رانندگی با سیناد بود و از شتاب و ترمزش تعریف میکرد . همه روی تخت ولو شدند و شازده و آقا مهدی.م هم رفتند و دوتا قلیان گرفتند. همانطور داشتند کام میگرفتند و مثل اگزوز خاور دود میکردند که دری از درهای بهشت باز شد و یک پاترول با پنج تا دختر ناز و خوشگل صاف افتاد جلوی آنها و ترمز کرد ، دخترها پیاده شدند و همه کاروان آب از لب و لوچه شان راه افتاد . مرتضی و محمد هم چند تا از آن تیکه های خوشگل ِ منسوب به جنوب شهر را حواله دختر ها کردند از جمله ” جووووون ” ، ” آبجی ” و ” بخورمت ” و از این دست

درهمین حین یک پژو هم ایستاد و پنج تا پسر پیاده شدند و یکی از آنها انصافا گنده و گلدونی بود که آمد جلو و با لحنی دوستانه گفت : بچه ها مستی خوش بگذره ولی ما با هم هستیم ، بی خیال شید

نگو طفلکی ها با هم بودند و فقط طرح انطباق را رعایت کرده بودند و خودشان مشکل منکراتی خودشان را برطرف کرده بودند . آقا مهدی.م که آخر این صحبت ها بود و ته کمالات و ادب و تعارفات و بامرامی بود یک عذر خواهی مختصر کرد و گفت که بچه ها مست هستند ، انگار که خودش سیاه مست نبود .تو همین حین مرتضی که مستی اش گل کرده بود ، گفت : غلط کرده ، دوست دارم تیکه بندازم ، اصلا ولم کنید برم بزنمش ، کیفم کو؟ چاقوم توش ِ

آن هم مرتضی ، کسی که دقیقا به اندازۀ یک پای آن پسر بود میخواست بره و بزندش ، بقیه هم بسیار حمایتش کردند و یکصدا بهش گفتند : ” خفه شو بابا ” . شب خوبی بود ، یکی از شبهای خوب جوانی شازده اسدا.. که سرخوش بود و میخندید و الان وقتی یاد آن روزها می افته از ته دل میخنده و یک یادش بخیر جانانه میگه

اما از این ماجرا شما عزیزان چند تا پند و اندرز بگیرید، آنهم اینکه

1- برای عرق خوری یک مکان نزدیک را انتخاب کنید

2- قلیان همراه داشته باشید یا اینکه یک قهوه خانه یا سفره خانه نزدیک را انتخاب کنید

3- نعمتهای بهشتی هیچوقت با پاترول نمیان و آنهایی که با پاترول میان معمولا با چند تا گردن کلفت همراه هستند

4- به زور و بازوی خودتان در حالت مستی اطمینان نکنید که دهنتان …. میشود چون نه شما ملوان زبل هستید و نه زهرماری تاثیر اسفناج رو داره